Het hengelen naar kleine vissen is een eeuwen oude traditie. In Japan wordt het als kunst gezien om een zo klein mogelijk visje aan de haak te slaan. Het vissen op bittervoorn (tanago) is daar een echte sport met, zoals wij dat kennen van de Japanners , prachtige spullen.  In Indonesië vangen ze visjes die wij in ons aquarium kunnen houden met simpel zelfgemaakt vistuig. Ook wij in Nederland hebben zo’n traditie: het zogenaamde torrenpikken in Noord-Holland, wat voornamelijk gebeurd met de eerste drie deeltjes van een vaste stok. 

Deze tak van hengelsport is erg leuk en vooral zeer verslavend heb ik zelf ondervonden. Het is weer eens wat anders. Na veertig jaar voor groot groter grootst te zijn gegaan, ben ik sinds een paar jaar bijna helemaal over op het kleine spul. Eerst was ik natuurlijk zeer terughoudend want je gaat toch niet met een hengeltje wat in je binnenzak past langs de waterkant zitten?!. Zodra je over die eerste schaamte heen bent is het hek van de dam.  Nu ben ik overal te vinden waar kleine visjes zijn en veel mensen komen bij me kijken wat ik nu in vredesnaam aan het doen ben. Dat levert leuke gesprekken op en vooral de vispascontroleur die eerst goed moest kijken of ik wel echt aan het vissen was, staat mij nog erg bij.

De spulletjes waar ik mee vis zijn allemaal zelfgemaakt. Je kunt natuurlijk met een wilgentakje en een klein tuigje beginnen, maar ik hou wel van mooie spulletjes.  Ik ben zeer onder de indruk van de fijne Japanse hengeltjes en tuigjes en maak deze op mijn eigen manier na. Voorlopig is alles voor eigen gebruik, maar ik hoop dat in de toekomst ook andere micro-vissers mijn vistuig zullen waarderen.

Hier wat linkjes om alvast een beetje in de sfeer te komen:

Japan

Indonesië

Noord-Holland

Instagram

Youtube filmpje (Japans)